Przejdź do głównej zawartości

Mały poradnik na Czas Świąt - cz. 4 Wielka Sobota

Triduum Sacrum 




Wielka Sobota – poranek  



W liturgii Kościoła to czas ciszy. Obnażone ołtarze. Adoracja Najświętszego Sakramentu i Krzyża, który zajmuje centralne miejsce


W polskiej kulturze religijnej poranek Wielkiej Soboty to czas błogosławieństwa pokarmów na stół wielkanocny. Obrzęd, który co roku gromadził tłumy. Dla wielu tradycja „nie do odpuszczenia”. Piękny zwyczaj, kolorowy, radosny, niosący już w sobie tą radość Zmartwychwstania. W tym roku i bez tego będziemy musieć się obejść. Trudne to i zarazem smutne. 

Nie rezygnuj jednak z wielkanocnego koszyczka, przygotuj go. Mały, skromny, symboliczny byś mógł go postawić na wielkanocnym stole w poranek Zmartwychwstania. 

(O błogosławieństwie „koszyczka”, będzie w niedzielnym wpisie.)


Co jeszcze zrobić w sobotę? 

Wielu z przychodzących do kościoła w Wielką Sobotę w ciągu dnia, zatrzymywało się na chwilę modlitwy przy Grobie Pańskim, adorowało Krzyż. Znajdź w domu tą chwilę czasu. Weź do ręki Pismo Święte i przeczytaj fragment. Może masz swój ulubiony, a może rzadko sięgałeś do niego sięgałeś i nie wiesz co przeczytać to sięgnij do księgi Psalmów, przeczytaj Ps 23 „o Bogu, który jest Pasterzem” lub Ps 51, kiedy wiesz, że potrzebujesz Bożego miłosierdzia. Posiedź znów przy krzyżu (a może zrobiłeś dekorację, o której pisałem wcześniej). Pobądź w ciszy. 


Poczyń ostatnie przygotowania porządkowo-kulinarne, gdyż wieczorem zaczynają się ważne wydarzenia.

Wielka Sobota – wieczór.

Wieczór to wigilia. To czuwanie. 
Najważniejsza wigilia w roku, ważniejsza niż Bożonarodzeniowa. 
Wieczór Wielkiej Soboty to Wigilia Paschalna. 




W ten wieczór chciałbym cię zaprosić do pogłębienia historii naszego Zbawienia. 
Liturgia Kościoła o tym opowiada i zaprasza byśmy w tym uczestniczyli.  

Znajdź transmisję on-line lub w TV, w którą będziesz mógł się włączyć. Na czas transmisji przygotuj świecę i naczynko z wodą święconą.    

Liturgia Słowa Wigilia Paschalnej zabiera nas na wędrówkę po Bożych wydarzeniach, od stworzenia świata, poprzez dzieje narodu wybranego, działalność Proroków Starego Testamentu aż do Poranka Zmartwychwstania i radości Kościoła Nowego Przymierza. Jeśli możesz, wsłuchaj się w te Słowa podczas transmisji. 

Rodzinnie może to być trudne, aby zainteresować dzieci tym co ktoś czyta a ponadto „nic się nie dzieje”. Jednym z ważniejszych tematów jest Wyjście z niewoli Egipskiej przez morze Czerwone. Opowiedz dzieciom tą historię, zilustrują ją (w linku obrazki do pokolorowania). Posłuchajcie razem pięknej pieśni (w linku wykonanie).  Przypomnij sobie swój chrzest, opowiedz dzieciom o ich chrzcie. 

Jeśli oglądasz transmisje liturgii to w czasie odnawiania przyrzeczeń chrzcielnych włącz się w nie. Zapal świecę i zapaloną trzymaj w ręku. Na zakończenie uczyń znak krzyża zamaczając rękę w naczynku z wodą święconą. 

Kontynuuj transmisję lub pomódl się rodzinnie o łaskę wiary, która w tym trudnym dla każdego czasie, umacnia. Pomódl się za ludzi samotnych, chorych. Pomódl się za tych, którzy nie mają lub utracili łaskę wiary. 
Pomódl się o radość, która płynie z faktu, że Bóg jest Panem historii i On nad nami czuwa.

Po skończonych modlitwach, przygotuj stół na jutrzejsze wielkanocne śniadania. (cdn) 

Komentarze

  1. księże Łukaszu, poradnik obchodów Triduum Paschalnego pierwszorzędny! życzę błogosławionych Świąt Wielkiejnocy.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

w zatroskaniu o kapłaństwo

To już mój kolejny wielki czwartek przeżywany jako ksiądz-zakonnik, kolejna Msza Krzyżma z ponowieniem kapłańskich przyrzeczeń. Dziś na kazaniu, z ust arcybiskupa Dublina padło pytanie skierowane do kapłanów o istotę powołania. O powrót do tego pierwszego momentu odpowiedzi na powołanie. Co Cię wtedy zafascynowało? Pójście za Jezusem? Służba Jemu. Głoszenie Jego nauki. A co jest dziś pytał arcybiskup. Czy jest wciąż ta fascynacja?  No właśnie czy jest? Czy dziś w kapłańskim życiu wciąż jestem wpatrzony w Tego Pasterza z zielonych pastwisk, który pokazuje jak szukać zagubionej owcy. Czy może wokół ciemny las, który przysłania Tego, który stał u początku powołania.   Pytanie z dzisiejszej homilii to pytanie kapłańskiej codzienności…  Za papieżem Franciszkiem powtarzam prośbę… módlcie się za mnie… Módlcie się za kapłanów… Niech uczestnictwo w Liturgii Wieczerzy Pańskiej, będzie dziękczynieniem Bogu za te dwa sakramenty Jego miłości i Jego obecności wś

5 lat temu

Niedziela Bożego Miłosierdzia... 30 marca 2008 roku Siedmiu kleryków Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej przygotowuje się do złożenia profesji wieczystej.  Po zimowej Wielkanocy we Władysławowie i zimowych rekolekcjach wróciliśmy do Domu Głównego w Poznaniu. Tam podczas uroczystej liturgii Niedzieli Miłosierdzia padały te słowa: "W Imię Trójcy Przenajświętszej.... składam w tymże Towarzystwie dozgonny ślub czystości, ubóstwa i posłuszeństwa... przy pomocy łaski Bożej i pod opieką Matki Najświętszej żyć będę duchem tego Towarzystwa ... "  Złożony podpis, akt profesji na ołtarzu, z rąk przełożonego profesyjny krzyż ...  Zakonne życie w pełni...  Minęło już (albo dopiero) 5 lat.  5 Bożych lat... ile doświadczyłem, ile otrzymałem w tak niedługim przecież czasie wie sam Pan Bóg tylko...  Dziś pierwszy sms z życzeniami i zapewnieniem o modlitwie przyszedł od rodziców,  zawsze ten krok do przodu, nawet wtedy gdy dzieli nas odległość

niespodziewane rekolekcje ...

najpierw była niespodziewana informacja ... Tomek dostał wylewu... jest w szpitalu w Ammanie, módlmy się  szok, niedowierzanie ... niespełna 35 lat i wylew... przecież chyba był zdrowy potem przychodziły już kolejne informacje, wskazujące na pogarszający się stan zdrowia rodzące się pytania... co dalej, co będzie... czy rzeczywiście spotkamy się na pogrzebie... Dziś już wiemy, że spotkaliśmy się po raz ostani w kościele w Czechowicach, by wspólnie przejść ostatnią  ziemską drogę.   Tomka umieranie trwało tydzień... Tydzień wielkiej modlitewnej solidarności świata, w którym on odcisnął znak swojej obecności.  Tydzień refleksji czy jestem gotów na to, by spotkać się z Panem Życia, który potrafi zawołać w dość nieoczekiwanym miejscu i momencie życia.  Pogrzeb, który z jednej strony jest pożegnaniem, ale w naszym "zakonnym wydaniu" jest też celebracją daru życia. Dziękczynieniem Bogu za dar człowieka we wspólnocie. Tak żegnaliśmy Tomka w gronie braci, którz