Przejdź do głównej zawartości
Fragment listu z II końca II wieku... Myślę że gdyby II zamienić na XX wiele rzeczy jest podobnych... pytanie nasuwa się jedno: czy jako chrześcijanie dziś pamiętamy o swojej zaszczytnej misji w świecie... o której mówi nieznany autor Diognetowi
ku refleksji 



Z Listu do Diogneta


Chrześcijanie w świecie

Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. Nie mają bowiem własnych miast, nie posługują się jakimś niezwykłym dialektem, ich sposób życia nie odznacza się niczym szczególnym. Nie zawdzięczają swej nauki jakimś pomysłom czy marzeniom niespokojnych umysłów, nie występują, jak tylu innych, w obronie poglądów ludzkich. Mieszkają w miastach greckich i barbarzyńskich, jak komu wypadło, stosują się do miejscowych zwyczajów w ubraniu, jedzeniu, sposobie życia, a przecież samym swoim postępowaniem uzewnętrzniają owe przedziwne i wręcz nie do uwierzenia prawa, jakimi się rządzą. 
Mieszkają każdy we własnej ojczyźnie, lecz niby obcy przybysze. Podejmują wszystkie obowiązki jak obywatele i znoszą wszystkie ciężary jak cudzoziemcy. Każda ziemia obca jest im ojczyzną i każda ojczyzna ziemią obcą. Żenią się jak wszyscy i mają dzieci, lecz nie porzucają nowo narodzonych. Wszyscy dzielą jeden stół, lecz nie jedno łoże. Są w ciele, lecz żyją nie według ciała. Przebywają na ziemi, lecz są obywatelami nieba. Słuchają ustalonych praw, a własnym życiem zwyciężają prawa. Kochają wszystkich ludzi, a wszyscy ich prześladują. Są zapoznani i potępiani, a skazywani na śmierć zyskują życie. Są ubodzy, a wzbogacają wielu. Wszystkiego im niedostaje, a opływają we wszystko. Pogardzają nimi, a oni w pogardzie tej znajdują chwałę. Spotwarzają ich, a są usprawiedliwieni. Ubliżają im, a oni błogosławią. Obrażają ich, a oni okazują wszystkim szacunek. Czynią dobrze, a karani są jak zbrodniarze. Karani, radują się jak ci, co budzą się do życia. Żydzi walczą z nimi jak z obcymi, Grecy ich prześladują, a ci, którzy ich nienawidzą, nie umieją powiedzieć, jaka jest przyczyna tej nienawiści. 
Jednym słowem: czym jest dusza w ciele, tym są w świecie chrześcijanie. Duszę znajdujemy we wszystkich członkach ciała, a chrześcijan w miastach świata. Dusza mieszka w ciele, a jednak nie jest z ciała i chrześcijanie w świecie mieszkają, a jednak nie są ze świata. Niewidzialna dusza zamknięta jest w widzialnym ciele i o chrześcijanach wiadomo, że są na świecie, lecz kult, jaki oddają Bogu, pozostaje niewidzialny. Ciało nienawidzi duszy i chociaż go w niczym nie skrzywdziła, przecież z nią walczy, ponieważ przeszkadza mu w korzystaniu z rozkoszy. Świat też nienawidzi chrześcijan, chociaż go w niczym nie skrzywdzili, ponieważ są przeciwni jego rozkoszom. Dusza kocha to ciało, które jej nienawidzi, i jego członki. I chrześcijanie kochają tych, co ich nienawidzą. Dusza zamknięta jest w ciele, ale to ona właśnie stanowi o jedności ciała. I chrześcijanie zamknięci są w świecie jak w więzieniu, ale to oni właśnie stanowią o jedności świata. Dusza, choć nieśmiertelna, mieszka w namiocie śmiertelnym. I chrześcijanie obozują w tym, co zniszczalne, oczekując niezniszczalności w niebie. Dusza staje się lepsza, gdy umartwia się przez głód i pragnienie. I chrześcijanie, prześladowani, mnożą się z dnia na dzień. Tak zaszczytne stanowisko Bóg im wyznaczył, że nie godzi się go opuszczać.


Consecratio Mundi

Żył kiedyś Diognet do którego list pisano,
Że są tacy ludzie co żyją zwyczajnie
A świat przemieniają
Niby są w świecie, ale jakby obok
Żyjący w Ojczyznach, ale ciągle w drodze
Wpleceni w doczesność, a patrzący dalej…
christianos  - nazwano ich kiedyś w Antiochii
i tak pozostało przez dwadzieścia wieków
Nazwa wciąż obecna w historii świata
Lecz zapał chrześcijan jakby przygasł trochę
A zadanie niezmienne dla nas pozostało:
Consecratio Mundi
Swoją obecnością,
Życiem blisko Pana,
Miłością,
Dobrocią,
Consecratio Mundii
By świat Boży został 
9.03.2013 łp 


Komentarze

Publikowanie komentarza

Popularne posty z tego bloga

Mały poradnik na Czas Świąt - cz. 1 Niedziela Palmowa

Wielki Tydzień - jak go przeżyć?  Aby rzeczywiście stał się Wielki a nadchodzące dni Triduum Sacrum stały się święte. Kilka praktycznych rad jak celebrować Święta Wielkiej Nocy.  Niedziela Palmowa   Za tydzień (5.04) Niedziela Palmowa. Kolorowe palmy i  procesje towarzyszyły religijnemu przeżywaniu tego dnia. Niedziela Palmowa wskazuje liturgicznie na dwa wydarzenia z życia Jezusa: - Uroczysty wjazd do Jerozolimy – stąd nasze palmy. - Oraz Mękę Pańską, dlatego  wsłuchujemy się w jej opis podawany nam według w Ewangelii.  Niedziela Palmowa (Męki Pańskiej) wprowadza nas w misterium Wielkiego Tygodnia. Co więc robić?  Przygotowywałeś palmę? To nie rezygnuj z tego. Zrób i tym razem, pomimo że nie pójdziesz z nią do kościoła. Przeżyj liturgię z palmą w ręku. Jeśli możesz włącz transmisję ze Mszy Świętej i tak skorzystaj.  W chwili wolnego (a tych chwil mamy więcej niż dotychczas) sięgnij po opis Pasji, w tym roku z Ewangelii św. Mateusza (Mt 26,14-27-66  Op

Mały poradnik na Czas Świąt - cz. 2 Wielki Czwartek

Wielki Czwartek  - Czas do południa  Poranek Wielkiego Czwartku to czas kiedy kapłani gromadzili się wokół biskupów diecezjalnych  na uroczystej Mszy Świętej sprawowanej w Katedrach. Błogosławiono i konsekrowano oleje używane do sprawowania sakramentów, a kapłani pod przewodnictwem biskupa odnawiali swoje przyrzeczenia kapłańskie. W tym roku tego nie będzie. Biskupi w zaciszu katedr pobłogosławią oleje byśmy mogli sprawować sakramenty jak już ustaną obostrzenia.   Kapłani nie mogą spotkać się w gronie braci i wspólnie modlić się przy biskupie.     Pamiętaj tego poranka o kapłanach i biskupach, którzy także w tym trudnym czasie zmagają się z trudnościami obostrzeń i niemożliwością dotarcia do wiernych tak jakbyśmy tego chcieli.  Pomyśl też tego dnia o swojej parafii i o jej potrzebach. Może warto zapytać proboszcza jak wspomóc parafię, wszak normalna droga utrzymywania parafii, a co za tym idzie i księży, z niedzielnej tacy jest zawieszona.  Triduum Sacrum  Wie

Mały poradnik na Czas Świąt - cz. 3 Wielki Piątek

  Triduum Sacrum  Wielki Piątek – cały dzień  Dzień Męki i śmierci naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa.  To powinien być dzień ciszy. Spójrz na swój harmonogram dnia i pomyśl tylko o tym co konieczne. Obowiązki zawodowe, domowe. To co niekonieczne zastaw na po świętach.  Postaw w centrum tego dnia krzyż i w prz enośni i dosłownie. Postaw go w centralnym miejscu. Ustal sobie lub z domownikami godzinę waszej wspólnej celebracji. (np. 15.00) Możecie rozpocząć od Drogi Krzyżowej odczytując rozważania lub samemu układając spontanicznie modlitwy przy każdej stacji.  Odczytaj opis męki Jezusa według Ewangelii św. Jana ( Link ). Zrób to podobnie jak w Niedzielę Palmową, jeśli jest was więcej, możecie odczytać ją z podziałem na role.  Wyłącz TV, Radio, Netflixy, Spotify i inne internety dla rozrywki. Jeden dzień bez wiadomości z Facebook czy Twittera wyjdzie każdemu z nas na dobre. Niech w tym dniu nawet media przysłużą się skupieniu i modlitwie. Użyj ich tyl