Przejdź do głównej zawartości

Niedzielne spostrzeżenia...


Modnym ostatnio słowem jest kryzys. Najpierw ten gospodarczy, dotykający coraz więcej krajów, zakładów pracy, konkretnych ludzi. W odniesieniu do ekonomii słowo bardzo często pojawiające się w mediach. 

Następnie kryzys wartości, który dotyka jeszcze bardziej niż ekonomiczny przelewa się przez kraje cywilizacji zachodniej. O tym jednak w mediach nie ma informacji, bo ten temat nie jest medialny. Jest taki chrześcijański, a może nawet nawet katolicki. 

I kolejny kryzys, kryzys człowieka. XXI wiek, dość rozwinięta technologia, komunikacja. Wydawałoby się, że wszystko co potrzeba, by zbudować dobre więzi, a jednak. Człowiek coraz bardziej jest sam i sam wpada czy wchodzi w mniejsze lub większe kryzysy. Pomimo swego powołania do wspólnotowości stajemy się coraz bardziej indywidualni. A przez to wiele rzeczy robię sam, z wieloma też muszę sobie radzić sam, a wtedy chwila trudności i "kryzys". Obwieszcza wokół, że jest trudno, że życie takie nie dobre. Ze może nawet traci sens. 

Życie jest dobre, stworzone i dane nam przez Boga. Dopóki jednak będziemy wpatrzeni tylko w jego materialny wymiar, dopóty będziemy przeżywać kryzysy. Ktoś powie, że łatwo napisać, powiedzieć - spójrz w przyszłość - gdy teraz trudno. 

Prorok Izajasz - odległa postać Starego Testamentu - uczy Naród Wybrany przekazując Słowa Boga: 
"Nie będą o Tobie mówić Porzucona...
Raczej nazwą Cię Moje w niej upodobanie..." 

To Boże Słowo do mnie i do Ciebie "Moje upodobanie znajduję w Tobie".


Bóg chce być blisko, gdziekolwiek się znajdujesz, gdziekolwiek przeżywasz kryzys. Bóg w osobie Jezusa Chrystusa stałe się Emmanuelem - Bogiem z nami. 

Jeśli zaś zaradził takim błahostkom jak brak wina na weselu w Kanie to zaradzi też każdemu problemowi Twojego życia. Szepnij tylko słowo. Wypowiedz je z wiarą i nie trać z oczy sensu życia, tego prawdziwego sensu. Sensu, który jest tylko w NIM. 

polecam niedzielne czytania 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

POST tuż tuż... przygotowania ... ZdrapkaWielkopostna

Dziś wpis trochę przed-postny, zachęcający do przeżycia tego czasu dobrze. 
Dobrze czyli tak, aby nie przeleciał nam miedzy kartkami kalendarza, ale aby choć trochę wniósł zastanowienia w nasze zabiegane życie. 
Ilu ludzi tyle zapewne osobistych pomysłów na przeżycie tego czasu. Ja go w tym roku przeżyję z Wielkopostną Zdrapką. W końcu udało się ją zamówić o tyle wcześniej, że dotarła na daleką północ Irlandii. Mam więcej niż jedną sztukę po to by podzielić się z innymi i zachęcić do przeżywania ważnego czasu. 

Czym jest zdrapka?

40 zadaniami na czas wielkiego postu, ukrytki pod "sreberkiem do zdrapania"? Jak piszą o niej autorzy "40 szans dla ducha i ciała"
Mnóstwo informacji bezpośrednio pod linkiem ZdrapkaWielkopostna
Spróbuj przeżyć Wielki Post troszkę inaczej. Zajrzyj na stronę Zdrapki, może Cię zainteresuje, a Ty zainteresujesz kogoś. 

Z budzikiem w Adwent

Kolejny Adwent rozpoczęty, pierwsza niedziela prawie minęła.


Za symbol tegorocznego adwentowego oczekiwania przyjąłem budzik 
Taki zwykły, głośny budzik. 

Zmobilizował mnie do tego sam św. Paweł

W liturgii Słowa z I niedzieli Adwentu, czytaliśmy takie słowa: „...teraz nadeszła godzina powstania ze snu...”

Wyrwać się ze snu codzienności, nie przespać Adwentu.

I nie chodzi tu o kolejne postanowienia nie będę tego robił, albo zrobię to czy tamto. 

Ale w naszym pędzącym świecie może warto zdobyć się na chwile refleksji. 
Zatrzymać się w tym miejscu, gdzie jestem, gdzie jesteś. Pomyśleć jak mogę GO przyjąć do swojego życia. 

W tym oczekiwaniu Bożonarodzeniowym, ale też w tym oczekiwaniu codziennym.
Czy dziś jestem gotów się z NIM spotkać? 
Czy czekam na NIEGO?

BÓG przychodzi, czekaj na NIEGO.
Nie prześpij adwentu. 
Nastaw budzik, niech dzwoni i budzi

... nastała godzina powstania ze snu...
nastał Adwent 




pustynia

Trwa kolejny Wielki Post. 
Który to już Post w Twoim życiu?
Który to już Post, który przeżywasz świadomie?

Jutro niedziela. Ewangelia o Jezusie na pustyni. Jezusie, który się zmaga. 
Ewangelia zaprasza nas do tego byś odważył się wyjść na pustynię. Wyjść po to, aby się trochę po-zmagać.

Na pustyni jest pusto. Na pustyni jest trud. 
Wyjdziesz na pustynię?
Na pustyni trzeba się zmierzyć z samym sobą. Stanąć oko w oko z tym kim jestem. Na pustyni nie ma udawania. 
Ale na tej szczególnej pustyni Wielkiego Postu jest ON. Bóg, który zaprasza do tego, by MU zaufać. 
Wyjdziesz na pustynię?  

Te 40 dni minie dość szybko (już przecież minęło kilka dni od początku Wielkiego Postu)
Co z nimi zrobisz? 

Zapraszam Cię, byś przeżył te dni owocnie. 
I nie zależy tu teraz, byś namnożył postanowień, umartwień, pół wypłaty dał na jałmużnę, modlił się pół dnia, jadł tylko suchy chleb. 
Ale byś zbliżył się do BOGA. 
Byś wpuścił Go bardziej do swojego życia. 

Jeśli post nie zbliża staję się dietą.
Jeśli jałmużna nie zbliża …