Obraz Boży...

"Oddajcie Cezarowi co należy do Cezara, a Bogu co należy do Boga"
mt 22,21 


Rzymski Denar, a także wiele innych monet, starożytnych i współczesnych ukazuje obraz władcy: króla, królową, polityka... 
Nie o tym jest ewangelia, by spoglądać na pieniężne koronowane głowy. 
Jezus dziś pragnie wskazać gdzie jest to co boskie, gdzie jest obraz Boży... 
obraz, który nie ginie... 


księga Rodzaju:
Stworzył więc Bóg człowieka, na obraz Boży go stworzył - Rdz 1,27


księga Mądrości:
do nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka, uczynił go obrazem swej własnej wieczności - Mdr 2,23 


księga Syracydesa:
Przyodział Pan ludzi w moc podobną do swojej i uczynił ich na swój obraz - Syr 17,3


1 list do Koryntian: 
Mężczyzna [...] jest obrazem i chwałą Boga - 1Kor 11,7 

Te kilka zdań Świętej Księgi ukazuje, kto jest obrazem Boga, gdzie Jego obraz jest
We mnie i w Tobie... jesteśmy stworzeni na Jego podobieństwo
Oddaj Bogu co boskie to oddać się Jemu, to pozwolić Mu działać w świecie który stworzył
a dziś tak wielu kwestionuje Boże prawo do świata i odmawia Bogu prawa do obecności w tym co współczesne. 


Granica między światem "bez Boga" i światem "z Bogiem" nie istnieje. To jest Jego świat, w którym pozwolił nam żyć, czy się to komuś podoba czy nie.  
Piękne świadectwo o chrześcijanach w świecie dał autor Listu do Diogneta w II wieku: 


Niech skłoni nas do refleksji nad naszym chrześcijańskim życiem.

V rozdział „Listu do Diogneta” autor nieznany II wiek

Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. 
Nie mają bowiem własnych miast, nie posługują się jakimś niezwykłym dialektem, ich sposób życia nie odznacza się niczym szczególnym.
Nie zawdzięczają swej nauki jakimś pomysłom czy marzeniom niespokojnych umysłów, nie występują, jak tylu innych, w obronie poglądów ludzkich. 
Mieszkają w miastach helleńskich i barbarzyńskich, jak komu wypadło, stosując się do miejscowych zwyczajów w ubraniu, jedzeniu, sposobie życia, a przecież samym swoim postępowaniem uzewnętrzniają owe przedziwne i wręcz paradoksalne prawa, jakimi się rządzą.
Mieszkają każdy we własnej ojczyźnie, lecz niby obcy przybysze. Podejmują wszystkie obowiązki jak obywatele i znoszą wszystkie ciężary jak cudzoziemcy. Każda ziemia obca jest im ojczyzną i każda ojczyzna ziemią obcą. 
Żenią się jak wszyscy imają dzieci, lecz nie porzucają nowo narodzonych. 
Wszyscy dzielą jeden stół, lecz nie jedno łoże. 
Są w ciele, lecz żyją nie według ciała. 
Przebywają na ziemi, lecz są obywatelami nieba. 
Słuchają ustalonych praw, z własnym życiem zwyciężają prawa
Kochają wszystkich ludzi, a wszyscy ich prześladują. 
Są zapoznani i potępiani, a skazani na śmierć zyskują życie. 
Są ubodzy, a wzbogacają wielu. Wszystkiego im nie dostaje, a opływają we wszystko. 
Pogardzają nimi, a oni w pogardzie tej znajdują chwałę. Spotwarzają ich, a są usprawiedliwieni. 
Ubliżają im, a oni błogosławią. Obrażają ich, a oni okazują wszystkim szacunek. 
Czynią dobrze, a karani są jak zbrodniarze. Karani radują się jak ci, co budzą się do życia.

Wiele nam pewnie jeszcze brakuje to tych, wyznawców Chrystusa z II wieku. Pamiętając jednak o tym, że nosisz w sobie Obraz Boży, przeżywaj życie ku Jego chwale.  



Komentarze